Daha tonton daha beyaz olurdu o zaman.
Bembeyaz giyinirdi, her tarafı un.
Küçükken kadın doğumcu -alternatifi var mı, hıımm şey kadın hastalıkları uzmanı?, neyse- o teyzenin elleri bemmmmbeyazdı. Kendisi de beyazdı.
İşte dedemin elleri de öyle olurdu.
Çünkü yufkacıların elleri öyle olur.
Sonra annennem çok güzel börekler yapardı.
Ben değişik değişik börek içleri hazırlardım.
Ben de börek yapardım, güzel olursa 'Dedem yufkacı. kıpps ;) ' derdim.
Güzel olmazsa fırın suçlu olur.
Her sene dedemleri ikna etmeye çalışırdım, börekçi açalım diye.
Dedem yanaşmazdı, yaşlı olduğu için uğraşmak istemezdi.
Dedem yanaşmazdı, yaşlı olduğu için uğraşmak istemezdi.
Hisar'da yılllarr yılllar boyu bi tane 'Rumelihisarüstü Börekçisi' vardı..
Börekçi diyince orası anlaşılırdı.
Bu senenin başında orayı 'Börek Fırını' yaptılar. Börek aynı miss, fiyatlar da değişmedi.
Ama mekanı baya yenilediler, isim de değişti.
Hala 'Börekçi' diyoruz tabii ki de..İlk zamanlar çok garipsemiştim, tabela, içerisi falan çok hoş oldu.
Ama yabancı.
Herkes gibi ben de alıştım yeni mekana.
Yadırgamıyorum.
-Börek delisi olduğumu bilmeyen varsa lutfen çaktırmasın. -
--
Dükkan sahibi tatlı hanım teyzeleri/ablaları severim.
İçten konuşan, gözlerinden samimiyeti okunan kimseleri severim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
aman tadımız bozulmasın