bugün saatlerce biriyle konuştuk..

yani anlatmaktan dilimde tüy bitti..
bi insan nasıl oluyor da kültürüne, tarihine, geleneklerine bu kadar uzak yaşayıp da bunu bir eksik olarak görmez?

dilimize arapçanın katkısıyla ingilizceden giren kelimeleri bir tutar?

aklım, hafsalam almıyor!

dil de din de kültürün bir unsuru.. elbette zamanla değişiyor.

annennemiz 5 vakite 5 vakit katarken biz zaman zaman 4 vakti anca kılıyoruz :S

neyse cidden çok kızdım! hatta sanıyorum nefret ettim, ki bu duyguyu cok nadir yaşarım :/

eski kelimeler ölmüş, işte o onları kullanırsa falan filan

zırvadan başka bi şey değil.

yine cok uykum geldi. yine Derrida, dil, kültür, medeniyetle ilgili yazı olmadı. :( baksana cümlelerin başını bile minik harfler.. cümle kuramıyorum adeta.

cünkü hakikaten pes dedim, şok oldum, darıldım, en cok üzüldüm, ayyh gına geldi!

neyse Zeki Müren 'mihrahım diyerek sana yüz sürdüm' diyor, biz de dinliyoruz.