Semi'ye

Bazen o kadar hizli tuketiyorum ki, her sey bitecek ben de kendi kendimi yiyip yutacakmisim gibi geliyor. O kadar inis cikislar peyda oluyor ki ruhumda, ben bile yakalayamiyorum kendimi. İsta bu esnalarda öyle hizli kosmusum ki butun ciceklerin tacyapraklarini savurmusum da geriye döndügümde kuru dallarla karsilasmisim gibi, her sey herkes yok olmus. Söylenecek bütün sözler dillerden dökülmüs, koklanacak hicbir guzel koku kalmamis, tınılar desen boslukta, uzanabildigin bir dost eli yokmus gibi. Biraz yavasla Sem, biraz durul. O zaman kelimeler ucup gitmez de sana kanat olurlar belki. O zaman aklin kalbine yol olur da yuksek duzluklere cikarir seni belki. Belki de olmaz. Her seyin mukafati bu dunyada degil ya, sen ugrasip didinirsin, butun ilmekleri dogru atarsin da yalnizca kendini bi yumaga sararsin baskalarina uzanan bi halat olmak yerine. Artik kapiyi acma vakti gelmis. Mi ?