şehir silüetlerini çok severim, göz alabildiğine ev,bina olsa bile. çarpık çurpuk olsa bile.
özellikle akşamları, ışıkların yarısı sönmüşse geceyarıları, usul usul müzik çalıyorsa biri size bi tepede arabanın içinde hava soğuksa, yanında tek kelime etmeden de huzurlu olduğunuz biriyle..
en uçtaki ev vardır ya mesela, gundüzse artık o binadan sonra gökyüzü son durak, masmavi!
binalar da bi yere kadar, senin hükümranlığın ben dur diyene kadar' der gibi. gibi gibi.