anılar anılar

demin eve girerken kapıda bi komşumuzla karşılaştım, normalde konuştuğumuz biri değil, başımla selam verme haricinde..
biraz zayıflamış geldi, baya toplu bi teyze.
'aa zayıfladınız mı siz' dedim. nasıl mutlu oldu görmeniz lazım. biraz rahatsızmış, ondan 2 kilo vermiş.
böyle şeyleri orta yaşlı hanım teyzeler çok seviyor.
biraz daha yaşlıcaları da kapıyı tutmamızı falan seviyorlar.

bugün de otobüse binerken, okulun durağında yaşlı ama dinç bi amca bana otobüse binerken yol verdi, ben de 'yok buyrun siz önden' demedim. çünkü o bu nezaketi yaparken o kadar mutluydu ki, hani bazen bellidir, çok istemeden kadınız diye yol/yer verirler, bazen de böyle 'aa lutfen küçük hanım -sitedeki güvenlik amca böyle diyo,çok tatlı :)- siz önden buyurun' der. siz de gülümseyip geçersiniz.

neyse böyle işte :)

bi de bu sabah okula yarım saat erken gittim -ki çok nadir olur bu :)- sabah 9bucukta akra'da günün sohbeti yayınlanıyor. bu arada onu dinliyim dedim petekte. böyle çok büyük bir yer değil, ama manzarası güzel. yanıma yabancı uyruklu bi kız geldi. bağdaş kurdu, gözlerini kapadı, ellerini de dizlerine koydu, bildiğin meditasyon yaptı :) neden bu kadar değişik geldi bilmiyorum. sanırım ikimizin de aynı şekilde aynı yerde aynı sebeplerle bulunuşumuz. biraz huzur bulmak, içimize dönmek falan filan.. onun da kulaklıkları vardı ve güneş gözlüğü :)..
(bu kısım instagramdakiler için tekrar oldu, herkes instagrama gelsiin :pp)

burası petek dediğimiz yer..