neler oluyor hayatta

hayatımda 1 kez hastanede kaldım.
annem doğum yaptığında.
7sene evvel.
lise 2 ye gidiyordum.
pek hatırlamıyorum.
annemin biraz sancısı vardı.
betül sanırım pek huysuzlanmamıştı.
biraz emdi biraz uyudu galiba.
ya da ben uyudum ve bütün bunları uyduruyorum.
annennemler doğuma neden gelmedi bilmiyorum.
istanbulda yakın akrabamız da yok zaten anneme refakat edebilecek.
neyse zaten ertesi sabah herkes gelmişti ve biz eve gitmiştik galiba.
hafızam pek iyi değil :s
neyse
dün sabah dedemin hastaneye kaldırmışlar.
evde değildim ben.
tansiyon ve şeker hastası kendisi. ve başka bir takım rahatsızlıklar.
ama oldukça dinç. eskiden istanbulda yaşadıklardından istanbulu, taksimi, eminönünü,karaköyü pek sever.
dünden önceki kardeşimle baya gezmişler,galata kulesine falan çıkmışlar.
bu arada bunları neden şimdi yazıyorum hiçbir fikrim yok.
galiba artık eda ve amineyi daha fazla üzmek,sıkmak istemiyorum.
tansiyon ilacını 3 gündür içmemiş.hatta buraya bile getirmemiş.
ilaç sektörünü, nezaketsiz hemşireleri, doktorların bi kısmını, en çok da ..... sevmiyorum.
daha önce de hastaneye kaldırmışlardı.kısmi felç gibi bi şey geçirmişti. beyin damarlarında da tıkanıklık varmış. ve daha bilmediğim şeyler.
bugün de beyninde kanama varmış. dedi annem.
dün akşam görmeye gittik hastaneye. ne yapacağımı şaşırdım, hiç iyi gözükmüyor vekonuşamıyordu doğru düzgün.
tansiyonu 200den aşağı inmemişti gün boyu dün, bugün de öyleymiş sanırım.
dualar zikirler okudum ama annem annennemle oturmaktan başka bi şey elimizden gelmedi.
ne yapılır böyle durumlarda?
konuyu değiştirmeye çalıştım.. pazartesi günü sergiye gittim dedim.devamı gelmedi.
anneme yapmak istediğim bi iki şeyi söyledim, dinledi, pek yorumda bulunmadı.
çaresizlik.
konu değişmiyor.
konu çok keskin.
konu ölüm.
konu lanet makinenin zırt pırt dedemin tansiyonunu ölçmek içiin kolunu morartması!! :@
konu kimsenin elinden gelen bi şey olmaması.
konu babam.
konu huzursuzluk.
konu makinenin bip bipleri sana bip bip!!
neyse biraz durduk eve döndük.
şükür babam konuşmadı yolda ve evde ve sabah ve aramadı bugün.
hiçbi şey yokmuş gibi kendime ballı süt yapıyım dedim.
süt bozuk mu ne.
tadı bi tuhaf.
esas gerçek inek sütü de kalmış evde bissürü.
annem yoğurt yapmamış.
ona bi şey yapmalı :S
hiçbi şey yokmuş gibi yazıyorum.
sabah annem hastaneye gitti.
çocukları eve ben götürdüm. okula yani..
dönüş yolunda bi dükkanın önünde ojeler gördüm.
3 tane aldım.
betülle eğlenirsek diye.
ne biliyim işte.
1 liraydı tanesi.
edi evlendi.
kimse ağlamadı.
dedem ağlamış.
ben görmedim.
bizimkiler ağlamadı yani.
belki amcamlar ve annennem ve dayım falan ağlamıştır.
telaştan kimseyi görmedim ben.
cumartesi günü 2.kez bi çocukla görüşmeye gidicem.
2-3 ay önce de birisiyle görüşmüştüm.
yeni bi deneysel çalışma.
bu sefer ne konuşacağıma dair bi fikrim yok.
ekstrem bi durum çıkıcak ve gitmiycem gibi geliyo.
ne giysem.
evet derdim bu şu an.
yağmur da yağıcakmış zaten o gün.hof.